مي شد

صندلي جلو نشسته باشي

شيشه ها جلوي پايشان را نبينند

فكر كنند خيابان است

سينه اي كه از آن رد مي شوند

 

مي شد

صندلي عقب نشسته باشي

چند نفر در تو مشغول باشند

يكي دست هايش را بتكاند

براي عيد هايي كه  با /بي  تو خواهد امد

يكي دوربين حرفه اي اش

دره ها را دودره كندبراي چشم هاي بي ذوق

ويكي كلمات را زجر بكشد

به هواي تولد يك شعر

 

اين اتوبوس

در هر حال

به مرگي طبيعي نخواهد مرد.

وبخوانید همین شعر را در نشریه ادبی "حوا "

www.havvamag.com

نوشته شده در پنجشنبه بیست و پنجم اسفند 1390ساعت 15:13 توسط mehripakdel|

» سلام
»
»
»
»
»
»
» .....
»
» یک کارت دعوت از بهترین میزبان دنیا...